Van de naar schatting 10 miljoen ton plastic verpakkingen die in 2018 in de Verenigde Staten op stortplaatsen belandden, werd slechts 2 miljoen ton gerecycled . Zo'n groot verschil tussen de hoeveelheid die op stortplaatsen terechtkomt en de hoeveelheid die wordt gerecycled, maakt duurzaam afvalbeheer een zeer noodzakelijke praktijk. Biologisch afbreekbare vuilniszakken hebben de voorkeur van velen vanwege de belofte dat ze minder schadelijk zijn voor het milieu. Deze duurzaamheid kan echter alleen worden beoordeeld aan de hand van een volledige levenscyclusanalyse, van productie tot afvalverwerking.

Begrijpen wat biologisch afbreekbare vuilniszakken zijn

Biologisch afbreekbare vuilniszakken zijn ontworpen om sneller af te breken dan traditionele plastic zakken, door middel van natuurlijke processen waarbij micro-organismen betrokken zijn. Ze worden doorgaans gemaakt van plantaardige materialen zoals maïszetmeel of van petrochemische stoffen met toevoegingen die de afbraak bevorderen. De belangrijkste typen zijn:

• composteerbare Zakken zijn gemaakt van natuurlijke materialen zoals maïzena; deze zakken worden afgebroken tot biomassa, koolstofdioxide en water wanneer ze worden gecomposteerd.
• Oxo-afbreekbare zakken zijn gemaakt van gewone kunststoffen die behandeld zijn met chemicaliën die oxidatie versnellen en fragmentatie veroorzaken.
• Bio-gebaseerd tassen worden gemaakt van hernieuwbare grondstoffen en hun chemische samenstelling bepaalt of ze op natuurlijke wijze afbreken.

Levenscyclusanalyse van biologisch afbreekbare vuilniszakken

De milieuproblemen die worden veroorzaakt door conventioneel plastic afval hebben de aandacht gevestigd op de mogelijkheid om biologisch afbreekbare vuilniszakken te gebruiken. Een grondige analyse van hun leven, van productie tot verwijdering, schetst echter een genuanceerd beeld. Om de werkelijke duurzaamheid van biologisch afbreekbare vuilniszakken te evalueren, gaat dit onderzoek dieper in op elke fase van de levenscyclus.

1. Winning en productie van grondstoffen

a. Energieverbruik

De productie van biologisch afbreekbare kunststoffen, zoals polymelkzuur (PLA) en polyhydroxyalkanoaten (PHA), vereist vaak een aanzienlijke energie-input. Zo is er bijvoorbeeld ongeveer 75 megajoule energie nodig om 1 kilogram PLA te produceren , wat vergelijkbaar is met of iets hoger is dan de energiebehoefte van traditioneel polyethyleen. Deze energiebehoefte draagt ​​bij aan de uitstoot van broeikasgassen tijdens de productiefase.

b. Gebruik van hulpbronnen

Grote hoeveelheden landbouwinputs, waaronder meststoffen, water en land, zijn vereist voor de productie van biologisch afbreekbare kunststoffen uit bronnen zoals maïsmeel. Deze afhankelijkheid van gewassen kan de voedselproductie in concurrentie brengen, wat een effect kan hebben op de voedselvoorziening en kan leiden tot meer ontbossing en verlies van biodiversiteit. Bovendien kunnen afvloeiing en bodemuitputting door het gebruik van pesticiden en meststoffen bij de productie van deze gewassen schadelijk zijn voor het ecosysteem.

Lees ook: Hoe u afgewerkte olie veilig kunt gebruiken voor de verwarming van uw huis of bedrijf

2. Productieproces

a. Emissies

De productie van biologisch afbreekbare kunststoffen kan leiden tot de uitstoot van broeikasgassen, hoewel de omvang hiervan varieert afhankelijk van het specifieke materiaal en de gebruikte productiemethoden. Zo stoot de productie van PLA ongeveer 2.8 kilogram CO₂ per kilogram geproduceerd plastic uit , wat lager is dan de uitstoot van traditionele kunststoffen, maar nog steeds aanzienlijk.

b. Afvalproductie

Afval en niet-recyclebare bijproducten kunnen tijdens productieactiviteiten worden geproduceerd. Deze moeten op de juiste manier worden beheerd. Productietechnieken en afvalbeheerplannen moeten op dit punt effectief genoeg zijn om de impact op het milieu te verminderen.

3. Distributie en transport – COXNUMX-voetafdruk

Afhankelijk van de wijze en afstand van levering, verhoogt het gebruik van biologisch afbreekbare vuilniszakken de CO2-uitstoot . De transportvoetafdruk van lokaal geproduceerde zakken is kleiner dan die van zakken die van ver worden geïmporteerd. De CO2-uitstoot gerelateerd aan distributie kan worden verminderd door toeleveringsketens te stroomlijnen en energiezuinige transportmethoden in te zetten.

4. Gebruiksfase – Prestaties

In tegenstelling tot conventionele plastic zakken hebben biologisch afbreekbare zakken vaak aparte mechanische eigenschappen, die hun sterkte en levensduur in de loop van de tijd in gevaar kunnen brengen. Sommige biologisch afbreekbare zakken scheuren of prikken eerder vanwege hun verminderde treksterkte, wat ertoe kan leiden dat consumenten meer zakken gebruiken of dubbele zakken gebruiken om dit te compenseren. Het is belangrijk om ervoor te zorgen dat biologisch afbreekbare zakken voldoen aan prestatie-eisen, zodat consumenten niet worden geconfronteerd met onverwachte toenames in materiaalverbruik.

5. Verwijdering aan het einde van de levensduur

a. Composteren

Om composteerbare zakken goed te laten desintegreren, moeten er een paar vereisten worden vervuld. In commerciële composteerfaciliteiten die de luchtvochtigheid regelen en temperaturen rond de 60°C houden, kunnen deze zakken binnen enkele maanden ontbinden in water, koolstofdioxide en biomassa. Niet alle locaties hebben echter deze voorzieningen, wat de mogelijkheid van de zakken om af te breken beperkt. Omdat thuiscomposteersystemen werken bij lagere temperaturen en mogelijk niet de beste omstandigheden hebben, kan het ontbindingsproces veel langzamer verlopen en kan het zijn dat ze niet volledig afbreken.

b. Afbraak van stortplaatsen

Op stortplaatsen, waar de zuurstof beperkt is, kunnen biologisch afbreekbare zakken mogelijk niet afbreken zoals bedoeld en methaan produceren, een krachtig broeikasgas. Studies hebben aangetoond dat sommige biologisch afbreekbare kunststoffen jarenlang op stortplaatsen kunnen blijven liggen zonder noemenswaardige afbraak , waardoor hun milieuvoordelen teniet worden gedaan. Een goede afvalverwerking is essentieel om ervoor te zorgen dat biologisch afbreekbare zakken op de juiste locaties terechtkomen waar ze kunnen afbreken zoals bedoeld.

c. Milieu-impact

Biologisch afbreekbare tassen kunnen, indien niet goed beheerd, bijdragen aan microplasticvervuiling, omdat sommige soorten in kleinere deeltjes uiteenvallen in plaats van volledig af te breken. Ecosystemen en dieren in het wild kunnen gevaar lopen door de persistentie van deze microplastics in het milieu. Dit probleem kan worden verminderd door ervoor te zorgen dat biologisch afbreekbare tassen gecertificeerd zijn volgens bepaalde eisen, zoals ASTM D6400 of EN 13432 , die bevestigen dat de tassen onder de juiste omstandigheden volledig afbreken.

Lees ook: De 8 meest voorkomende bronnen van giftig afval in het dagelijks leven

Vergelijkende milieu-impact

De milieu-impact van biologisch afbreekbare vuilniszakken in vergelijking met conventionele plastic zakken is onderwerp van lopend onderzoek. Hier zijn vijf belangrijke punten om te overwegen:

• Resultaten van levenscyclusanalyseUit onderzoek blijkt dat post-consumer recyclaat (PCR)-zakken over het algemeen minder schadelijk zijn voor het milieu dan nieuwe biologisch afbreekbare kunststoffen.
• Prestatievergelijking:Uit onderzoek blijkt dat de De milieu-impact van PBAT/zetmeelzakken is 14.9% hoger dan die van polyethyleen (PE) zakken en 47.1% hoger dan die van Bio-PE zakken.
• Niet alle biologisch afbreekbare stoffen zijn gelijk:Uit statistieken blijkt dat niet alle biologisch afbreekbare opties per definitie beter zijn. Daarom moet elk type tas zorgvuldig worden geëvalueerd.
• Dingen om te overwegen:Wat betreft de impact op het milieu zijn productieprocessen, materiaalsamenstelling en scenario's voor het einde van de levensduur belangrijke overwegingen voor elk type tas.
• Mogelijkheden voor recycling:Het recyclen van bestaande kunststoffen om er nieuwe producten van te maken, kan belangrijkere milieuvoordelen opleveren dan de ontwikkeling van nieuwe biologisch afbreekbare materialen.

Conclusie

Hoewel biologisch afbreekbare vuilniszakken kunnen helpen bij het verminderen van plastic afval, is hun levensvatbaarheid op de lange termijn afhankelijk van verschillende elementen, waaronder consumentengedrag, afvalverwerkingssystemen en productietechnieken. Ze zijn niet altijd ecologisch onschadelijker dan conventionele polymeren, volgens levenscyclusonderzoek. Etikettering en investeringen in afvalbeheer moeten prioriteit krijgen vanwege hun duurzaamheid, samen met het opleiden van consumenten over de juiste afvalverwerkingstechnieken. Beter afvalbeheer en minder plasticgebruik zijn de antwoorden op de lange termijn.

Lees ook: Van onschadelijk tot gevaarlijk: hoe alledaags afval in de loop der tijd giftig wordt