Ondanks de grote beleidswijzigingen en federale regelgeving is de strijd om schone energie veel meer een lokale aangelegenheid, en speelt het speelveld zich af op staats-, gemeentelijk en mogelijk zelfs straatniveau. Deze lokale energietransformatie wordt gevormd door talloze factoren: zonne-energieprojecten van de gemeenschap, belangrijke beslissingen van de staatscommissies voor energievoorziening en bewoners die zich organiseren om de uitstoot te verminderen. Gezien de steeds dreigender klimaatverandering zijn dit soort kleinschalige energietransformaties harder nodig dan ooit. De grote vraag is natuurlijk: wordt er wel voldoende vooruitgang geboekt? Het is nu tijd om eens nader te bekijken hoe lokale dynamieken het Amerikaanse energielandschap vormgeven.

Lokale beslissingen, nationale impact

In de Verenigde Staten is het uitzonderlijk om initiatieven te vinden waarbij nutsbedrijven worden gecontroleerd en gereguleerd door staatscommissies, bekend als Public Service Commissions (PSC's) . Deze organisaties spelen een ongekende rol in het bepalen welke energiebronnen de elektriciteitsnetten voeden, het vaststellen van prijzen en het definiëren van efficiëntieprogramma's. De zeer ambitieuze doelstellingen voor hernieuwbare energie in Californië en New York dwingen bijvoorbeeld nutsbedrijven om over te stappen op schonere energiebronnen. Dat Californië in 2045 100% schone energie wil bereiken, is niet zomaar een verkiezingsbelofte – het is een systeem dat druk uitoefent op nutsbedrijven op staatsniveau om daadwerkelijke resultaten te leveren.

Denk hier eens over na: Momenteel heeft meer dan vijftig procent van alle staten in de Verenigde Staten wettelijke eisen vastgesteld, bekend als Renewable Portfolio Standards (RPS) , die voorschrijven dat een specifiek percentage van de energie afkomstig moet zijn van hernieuwbare bronnen. De normen die op lokaal niveau worden ingevoerd, zijn essentieel omdat de federale overheid de race naar schone energie niet alleen kan leiden. En dat is precies waarom wetgeving op staatsniveau, geïnitieerd door lokale actievoerders, voorstanders of milieuorganisaties, zo cruciaal is.

De inspanningen van Colorado om kolencentrales te sluiten, hebben vooral steun gekregen, met name dankzij druk vanuit de gemeenschap en progressief energiebeleid van regionale leiders. Naar verwachting zal in 2030 meer dan 70% van de Amerikaanse kolencapaciteit afkomstig zijn van klimaatbeleid op staatsniveau.

Lees ook: Het ministerie van Energie wil bedrijven betalen om milieuvriendelijkere zonnepanelen te produceren

De rol van door de gemeenschap geleide initiatieven

Wat volledig over het hoofd is gezien, en tegelijkertijd interessant is, is de betrokkenheid van gemeenschappen bij de implementatie van hernieuwbare energieprojecten. In de Midwest en South regio's van de Verenigde Staten, waar de adoptie van hernieuwbare energie een omstreden kwestie is, zien we een ander verhaal. Zo is er de opkomst van gemeenschappelijke zonnetuinen. Dit zijn verbonden zonnesystemen waarin veel huishoudens kunnen profiteren van schone energie, ongeacht of ze daken hebben om de panelen te monteren.

Minnesota loopt voorop als het gaat om zonne-energieprojecten op gemeenschapsniveau, met ongeveer 800 MW aan elektriciteit opgewekt door dit soort zonne-energiesystemen in 2023. Een initiatief dat niet alleen de mogelijkheden van schone energie vergroot, maar ook energie toegankelijker maakt voor iedereen.

Een ander interessant verhaal komt uit Texas. Na de rampzalige stroomuitval tijdens winterstorm Uri in 2021 hebben steden in de hele staat geïnvesteerd in de bouw van nieuwe microgrids en thuisbatterijen , waarmee ze hun steentje bijdragen aan de race naar schone energie. Deze gedecentraliseerde energiesystemen garanderen de continuïteit, maar stellen mensen vooral in staat hun energiebronnen zelf te beheren. Microgrids op basis van hernieuwbare energiebronnen worden langzaam maar zeker geïnstalleerd in scholen, ziekenhuizen en buurthuizen, zodat deze instellingen zelfstandig in hun energiebehoeften kunnen voorzien en hun afhankelijkheid van het grote elektriciteitsnet kunnen minimaliseren.

Lees ook: De rol van energiebeleid bij het versnellen van de overstap naar hernieuwbare energie

De economische drijfveren van lokale schone energie

Je vraagt ​​je misschien af: waarom investeren bedrijven zoals Google, Walmart en Microsoft steeds meer in lokale projecten voor hernieuwbare energie? Het antwoord ligt in de economie. De kosten van zonne- en windenergie zijn sinds 2009 met meer dan 90 procent gedaald , en hernieuwbare energiebronnen zijn tegenwoordig zowel vanuit milieuoogpunt als economisch oogpunt een redelijke investering. Stroomafnameovereenkomsten (Power Purchase Agreements, PPA's) worden sinds 2023 gebruikt om bedrijven de toegang tot hernieuwbare energie voor de komende decennia te garanderen.

Veel van deze stroomafnameovereenkomsten (PPA's) hebben een domino-effect op andere gebieden. Gemeenschappen profiteren ervan als een groot bedrijf besluit te investeren in een lokaal wind- of zonnepark. De inkomsten uit onroerendgoedbelasting stijgen, er ontstaan ​​meer banen in de bouw en het onderhoud van dergelijke installaties, en de economie in de regio's verbetert. Zo draagt ​​windenergieopwekking in het landelijke Texas miljoenen dollars bij aan de onroerendgoedbelasting die wordt geïnd voor scholen, hulpdiensten, enzovoort. Het is echt een win-winsituatie in de race naar schone energie, en het is moeilijk om dit te negeren.

Lees ook: Wereldwijde investeringen in schone energie zullen in 2024 $2 miljard bereiken: EIA

Regelgevende uitdagingen en het technologiedebat

Lokale energietransities stuiten echter op uitdagingen in de race naar schone energie, zoals hieronder blijkt. Een van de potentiële problemen is de vraag waar de verandering vandaan komt: technologie of regelgeving. Van alle energie-experts die er zijn, beweerde Mark Jacobson ooit dat het mogelijk is om 100% van de Amerikaanse energiebehoefte te dekken met de huidige technologieën . Tegenstanders zijn echter van mening dat de werkelijke problemen eerder sociaal en politiek van aard zijn dan technologisch. De overgang naar een volledig hernieuwbaar energiesysteem vereist bijvoorbeeld een enorme transformatie van de huidige infrastructuur, vergelijkbaar met een maatschappelijke transformatie in oorlogstijd. Het is een understatement om te zeggen dat dit probleem omvangrijk is.

De staats- en lokale energiecommissies worden het strijdtoneel voor dit specifieke debat. In de race naar schone energie beweren energiebedrijven dat een snelle overstap naar hernieuwbare energiebronnen te duur en destabiliserend zou zijn, terwijl milieuactivisten daar tegenin brengen dat het hoog tijd is om in hernieuwbare energie te investeren. Hier is een statistiek die u wellicht zal verbazen: als we op de hierboven genoemde schaal handelen, suggereren studies dat hernieuwbare energie wereldwijd in 2035 90% van de Amerikaanse elektriciteitsbehoefte zou kunnen dekken , maar belangrijker nog, alleen als beleid en investeringen snel op elkaar worden afgestemd.

Lees ook: Tips voor energiezuinigheid in huis: bespaar kosten en verlaag je CO2-uitstoot

Lessen uit lokale innovatie

Er zijn ook inspirerende succesverhalen. In 2014 bereikte Burlington, Vermont, 100 procent hernieuwbare energie. Dat deden ze door te investeren in wind-, zonne-, waterkracht- en biomassatechnologieën en door burgers te betrekken bij de energieplanning. Ook Georgetown, Texas, haalde de krantenkoppen toen het volledig overstapte op wind- en zonne-energie , wat bewijst dat iedereen aandacht besteedt aan lokale initiatieven in de strijd voor lokale energie.

Wat we uit deze voorbeelden kunnen leren, is dat lokaal leiderschap een centrale rol speelt. Gemeenteraden, regionale energiebedrijven en zelfs lokale gemeenschappen kunnen een enorm verschil maken. Zo hebben kiezers in steden als Portland, Oregon, bijvoorbeeld belastingen voor schone energie goedgekeurd , waarmee de opbrengst gebruikt wordt om energiebesparende projecten voor inwoners met een laag inkomen te financieren.

Lees ook: Het Amerikaanse initiatief voor schone energie: een complete gids

Het pad vooruit

De strijd om schone energie op lokaal niveau is niet alleen een milieukwestie; het gaat erom veerkracht, gelijkheid en economisch potentieel te herbevestigen. De noodzaak voor een energietransitie is urgent, aangezien de gevolgen van klimaatverandering – waaronder bosbranden, orkanen en hittegolven – ons leren wat de kosten zijn van nietsdoen op het gebied van klimaatbeleid. De beweging kent echter ook uitdagingen. Het paradigma-debat tussen technologie en regelgeving lijkt nooit te eindigen , en de gevestigde belangen in fossiele brandstoffen zijn zeer moeilijk te bestrijden.

Gemeenschappen pleiten voor verandering, schone energie is geen luxe maar een noodzaak. De vraag die hier rijst is niet of deze verschuiving mogelijk is, maar of mensen überhaupt de collectieve wil hebben om dit te doen. Deze lokale verhalen, variërend van superambitieuze Californische mandaten tot de veerkrachtige Texaanse microgrids, bewijzen het systeem dat wanneer gemeenschappen samenwerken, ze in staat zijn om een ​​veel duurzamere toekomst voor deze planeet te creëren.

Dit is niet alleen een race op nationaal niveau, maar ook een race op lokaal niveau, gedreven door de individuele keuzes van de gemeenschappen en individuen die bereid zijn om een ​​stapje extra te zetten.

Lees ook: Hoe microgrids de toegang tot energie op het Amerikaanse platteland transformeren