Volgens het rapport 'The Ocean Protection Deficit: Assessing Progress towards the 30×30 Target' heeft de wereldwijde oceaanbescherming jaarlijks 15.8 miljard dollar nodig om de 30×30-doelstelling te halen, namelijk het beschermen van 30% van de oceanen in 2030. De huidige financiering bedraagt ​​echter slechts 1.2 miljard dollar, wat een tekort van 14.6 miljard dollar oplevert. Voorafgaand aan de derde VN-oceaanconferentie (UNOC3) in Frankrijk (9-13 juni 2025) publiceerde een groep ngo's en financiers dit onderzoek, dat de cruciale rol van de oceaan benadrukt: de oceaan produceert de helft van de zuurstof op aarde, reguleert het klimaat en draagt ​​jaarlijks 2.6 biljoen dollar bij aan de wereldeconomie. Om mariene ecosystemen en de miljarden mensen die ervan afhankelijk zijn te behouden, is onmiddellijke actie nodig om het financieringsgat te dichten, de wetgeving te versterken en een rechtvaardige bescherming te garanderen. Momenteel is slechts 8.6% van de oceanen beschermd en wordt slechts 2.7% efficiënt beheerd.

De 30×30-doelstelling en huidige tekorten

Het 30×30-doel van het Kunming-Montreal Global Biodiversity Framework uit 2022 roept 196 landen op om mariene beschermde gebieden (MPA's) en andere effectieve gebiedsgerichte instandhoudingsmaatregelen (OECM's) te gebruiken om 30% van de mariene en landgebieden tegen 2030 te beschermen. Terwijl OECM's de biodiversiteit buiten beschermde zones bevorderen, zijn MPA's gebieden die expliciet worden beheerd voor instandhouding op de lange termijn. Volgens de World Database on Protected Areas (WDPA) was op 2 juni 2025 echter slechts 8.6% van de oceanen beschermd, waarvan slechts 2.7% goed beheerd werd – actieve wetgeving die schadelijke activiteiten voorkomt. Bij de presentatie van het rapport verklaarde Beth Pike, directeur van Marine Protection Atlas : " Te veel beschermde mariene gebieden (MPA's) hebben geen financiering, geen personeel en worden niet gehandhaafd, waardoor hun bescherming slechts in naam bestaat." Minder dan een derde van de kuststaten heeft concrete, meetbare strategieën die aansluiten bij de 30x30-doelstellingen, en veel landen missen ambitie of precieze deadlines, wat de vooruitgang belemmert.

Lees ook: Wetenschappers waarschuwen dat de donkerder wordende oceanen van onze planeet mariene ecosystemen kunnen verstoren.

Economische en ecologische belangen

Volgens UNCTAD zal de oceaan in 2023 7% van de wereldhandel ondersteunen via scheepvaart, toerisme, visserij en mariene energie , naast de enorme ecologische en economische bijdragen door warmte te absorberen en koolstof op te slaan. De jaarlijkse waarde van de oceaan bedraagt ​​2.6 biljoen dollar, meer dan het bbp van Canada of Brazilië. Deze voordelen worden echter bedreigd door vervuiling, overbevissing en klimaatverandering. " De oceaan herbergt een verbazingwekkende verscheidenheid aan zeeleven en is onze hardst werkende bondgenoot in de strijd tegen klimaatverandering ", aldus Brian O'Donnell, directeur van Campaign for Nature . Oceanen voorzien miljarden mensen van voedsel, een inkomen en cultureel erfgoed, met name in kustgebieden en ontwikkelingslanden. Door de visbestanden te herstellen, koolstofbindend zeegras te behouden en wetlands te beschermen die kustschade beperken, zou het bereiken van de 30x30-doelstelling kunnen resulteren in een jaarlijks inkomen van 85 miljard dollar in 2050. Investeringen in oceaanbescherming zijn een zeer effectieve kans, omdat ze de economische opbrengsten verhogen door meer toerisme, het creëren van banen en aanverwante bedrijven.

Financieringsproblemen en -bronnen

Met $15.2 miljard van de jaarlijkse vraag van $15.8 miljard bestemd voor het beheer van mariene beschermde gebieden (MPA's) en OECM's, en $0.6 miljard voor de oprichting ervan, zal het dichten van het tekort van $14.6 miljard duurzame financiering vereisen. Ontwikkelingslanden dragen een kwart van de jaarlijkse kosten ($4.2 miljard), maar hebben moeite om dit geld bijeen te brengen. Publieke middelen dekken 90% van de geïnvesteerde $1.2 miljard, waarvan 78% binnenlands wordt besteed . De resterende 12% komt van particuliere financiering en filantropie, en de overige 12% van officiële ontwikkelingshulp (ODA). Het rapport roept welvarende landen op om de biodiversiteit in ontwikkelingslanden te subsidiëren met $20 miljard per jaar tegen 2025 en $30 miljard tegen 2030. Van de 28 geëvalueerde landen komen er 23 voor meer dan de helft tekort, waarbij alleen Noorwegen en Zweden hun eerlijke aandeel leveren. Pike onderstreepte de noodzaak van verantwoording en door de gemeenschap geleid beheer bij UNOC3 en zei: " We hebben duurzame financiering op lange termijn nodig om ervoor te zorgen dat mariene beschermde gebieden meer zijn dan alleen parken op papier. "

Lees ook: Nieuwe Climate Stripes-studie visualiseert de impact van opwarmende oceanen en atmosfeer

Oceaanbescherming heeft jaarlijks $ 15.8 miljard nodig: innovatieve financieringsoplossingen

Het herbestemmen van schadelijke visserijsubsidies, het heffen van belastingen op de winning van fossiele brandstoffen, het invoeren van toeristenbelastingen, het uitgeven van staatsobligaties die als 'blauwe obligaties' worden beschouwd, het aangaan van schuld-voor-natuur-ruilprogramma's en het verkrijgen van financiering voor aanpassing in de vorm van subsidies of gunstige leningen zijn de zes strategieën die het rapport suggereert om het financieringsgat te dichten, aangezien de bescherming van de oceanen jaarlijks $ 15.8 miljard nodig heeft. Schuld-voor-natuur-ruilprogramma's maken schuldherstructurering mogelijk in ruil voor fondsen voor natuurbehoud, terwijl blauwe obligaties geld inzamelen voor initiatieven op het gebied van de zee. Deze systemen kunnen de beschikbare middelen potentieel vergroten, met name voor ontwikkelingslanden. Vóór 2030 zal particuliere financiering naar verwachting een beperkte rol spelen; daarna zal het potentieel ervan toenemen. Het rapport benadrukt sterk het belang van monitoring en wetswijzigingen om te garanderen dat financiering daadwerkelijk leidt tot behoud, het voorkomen van ' papieren parken ' en het bevorderen van rechtvaardig natuurbehoud dat rekening houdt met lokale en inheemse bevolkingsgroepen.

Het pad vooruit

De 30×30-doelstelling en het vermogen van de oceaan om wereldwijde ecosystemen en economieën in stand te houden, lopen gevaar door het financieringstekort van $ 14.6 miljard. Om inefficiënte beschermde zeegebieden uit te bannen, de financiering te verhogen en door gemeenschappen aangestuurde oplossingen te integreren, moet UNOC3 als katalysator fungeren. Hoewel geavanceerde instrumenten zoals blauwe obligaties en hervorming van subsidies miljarden kunnen vrijmaken, moeten ontwikkelde landen hun verplichtingen inzake biodiversiteitsfinanciering nakomen. Naast de noodzaak voor het milieu biedt de bescherming van 30% van de oceanen tegen 2030 een financiële kans, met een verwachte opbrengst van $ 85 miljard per jaar tegen 2050. Naarmate de klimaatdruk toeneemt, is een gezonde toekomst voor het zeeleven en de miljarden mensen die ervan afhankelijk zijn, afhankelijk van dringende, gecoördineerde investeringen in de veerkracht en biodiversiteit van de oceaan.

Lees ook: Prins William van het VK roept op tot dringende actie ter bescherming van de oceanen