Volgens de meest recente IPBES-analyse bestaat er een opmerkelijke discrepantie tussen de economische waarde van activiteiten die afhankelijk zijn van de natuur en de algehele inspanningen voor milieubescherming. De analyse schat dat er jaarlijks tussen de 722 en 967 miljard dollar aan financiering nodig is om de integriteit van ecosystemen te behouden en de biodiversiteit duurzaam te beheren. Afhankelijk van de financieringsbron resulteert dit in een aanzienlijk financieringstekort voor biodiversiteit van 598 tot 824 miljard dollar.

Volgens het rapport zullen herstel- en regeneratieprojecten binnenkort jaarlijks meer dan 1 biljoen dollar vergen, terwijl het huidige budget voor biodiversiteitsbehoud (gecorrigeerd voor inflatie in 2023) tussen de 135 en 156 miljard dollar ligt. Deze aanzienlijke onderfinanciering wordt nog verergerd door schadelijke subsidies en economische activiteiten die geen rekening houden met hun milieueffecten.

Economische ongelijkheden en negatieve subsidies

Het onderzoek benadrukt dat sectoren die direct bijdragen aan het verlies aan biodiversiteit wereldwijd expliciete publieke subsidies ontvangen, die naar verwachting in 2023 tussen de 1.4 biljoen en 3.3 biljoen dollar zullen liggen. Subsidies voor de landbouw variëren van 520 tot 851 miljard dollar, terwijl die voor fossiele brandstoffen variëren van 440 tot 1260 miljard dollar . Andere aanzienlijk gesubsidieerde sectoren zijn de bosbouw (55-175 miljard dollar), de visserij (41-60 miljard dollar) en de infrastructuur voor wegen en irrigatie (254-938 miljard dollar). Verrassend genoeg bestaan ​​er, ondanks de aanzienlijke milieu-impact van de mijnbouw, geen wereldwijde cijfers voor deze sector.

Deze subsidies dragen niet alleen bij aan het verlies van biodiversiteit door de uitstoot van broeikasgassen , watervervuiling en bodemerosie, maar houden ook de achteruitgang van het milieu in stand. Volgens het onderzoek worden de milieukosten van dergelijke activiteiten niet weerspiegeld in de marktprijzen, wat leidt tot een onerkende economische last van maar liefst 10.7 biljoen dollar per jaar.

De analyse laat ook zien dat industrieën die afhankelijk zijn van de natuur meer dan de helft van het wereldwijde bbp genereren, ofwel ongeveer 58 biljoen dollar in 2023. In 2020 kwam 15% van het wereldwijde bbp van sterk natuurafhankelijke industrieën, terwijl 37% afkomstig was van matig natuurafhankelijke industrieën. Beleid in deze industrieën geeft vaak prioriteit aan aandeelhouderswinsten en voordelen op korte termijn boven het behoud van biodiversiteit en duurzaamheid op lange termijn, ondanks hun afhankelijkheid van natuurlijke hulpbronnen.

Lees ook: Delhi voert volledig vuurwerkverbod in om lucht- en geluidsoverlast te bestrijden

Het oplossen van structurele barrières en ongelijkheden om het tekort aan biodiversiteitsfinanciering te voorkomen

De ongelijkheden in vermogensconcentratie en de verdeling van hulpbronnen die revolutionaire veranderingen voor de bescherming van biodiversiteit belemmeren, worden ook in het IPBES-onderzoek belicht. Slechts 1.85% van het wereldwijde vermogen was in 2021 in handen van de armste 50% van de wereldbevolking, tegenover 39.2% voor de rijkste 1%. Geografisch gezien is dit verschil nog opvallender: in 2015 bezaten Noord-Amerika en Europa 84% van het wereldwijde vermogen per hoofd van de bevolking, terwijl slechts 16% naar de rest van de wereld ging. Activiteiten die de natuur exploiteren, komen onevenredig ten goede aan rijke mensen, wat de ongelijkheid vaak verergert en arme groepen marginaliseert. Volgens het rapport zijn verhandelbare emissierechten, heffingen en subsidies economische en regulerende instrumenten die bijdragen aan milieuschadelijke praktijken. Deze instrumenten, die worden beïnvloed door machts- en vermogensverhoudingen, negeren vaak het behoud van biodiversiteit of het algemeen belang.

Het artikel benadrukt de noodzaak om het huidige wereldwijde economische systeem, dat de natuur reduceert tot één economische waarde, te heroverwegen om deze structurele belemmeringen te overwinnen. Deze marktgedreven benadering van ontwikkeling belemmert pogingen om biodiversiteit te behouden en hulpbronnen eerlijk te verdelen, terwijl alternatieve standpunten over de natuur worden ondergewaardeerd.

Lees ook: Vogelgriep treft dierentuinen en doodt zeldzame dieren zoals tijgers, leeuwen en cheetahs

Een oproep voor revolutionaire verandering

Het onderzoek beveelt aan om schadelijke economische prikkels te elimineren, af te bouwen of te wijzigen om het financieringstekort voor biodiversiteit te dichten en de onderliggende oorzaken van milieuvervuiling aan te pakken. Als deze middelen zouden worden ingezet voor duurzame ontwikkeling en natuurbehoud, zou de druk op het milieu aanzienlijk kunnen worden verminderd.

Het artikel benadrukt ook hoe belangrijk het is om systemische lock-ins te overwinnen, inclusief pad-afhankelijkheden, kortetermijndenken en machtsconcentratie. Transformatieve verandering vereist beleidsautonomie, distributieve billijkheid en rechtvaardigheid om wereldwijde prioriteiten opnieuw af te stemmen op de langetermijndoelstelling van biodiversiteitsbehoud en ecosysteemintegriteit.

Door deze problemen aan te pakken en hulpbronnen efficiënt te herverdelen, kan de wereldgemeenschap een duurzame toekomst creëren waarin de natuurlijke hulpbronnen van de planeet worden gewaardeerd en beschermd.

Lees ook: Biden kondigt strengere doelstellingen voor de CO2-uitstoot van de VS aan voor het komende decennium