Naarmate de wereldbevolking blijft groeien, wordt de vraag naar voedselproductie steeds dringender. Om aan deze vraag te voldoen, moeten duurzame landbouwmethoden worden toegepast om ervoor te zorgen dat we voldoende voedsel kunnen produceren zonder onze natuurlijke hulpbronnen uit te putten . Een aspect van deze duurzame aanpak is het gebruik van genetisch gemodificeerde organismen (GMO's) in de landbouw.
Genetisch gemodificeerde gewassen maakten altijd deel uit van conventionele of traditionele landbouwsystemen. Hoewel controversieel, is bewezen dat GGO's talrijke voordelen hebben, waaronder verhoogde gewasopbrengsten en resistentie tegen ziekten en plagen. In dit artikel onderzoeken we hoe GGO’s een essentieel aspect zijn van een duurzame landbouweconomie en waarom ze een cruciale rol spelen bij het voeden van onze groeiende bevolking en tegelijkertijd de hulpbronnen van onze planeet beschermen.
Duurzame landbouw omvat over het algemeen niet het gebruik van GGO-gewassen, omdat deze niet als biologisch worden beschouwd. Tegenwoordig heeft moderne technologie echter de weg vrijgemaakt voor nieuwe innovaties en ontwikkelingen, inclusief vooruitgang op het gebied van GGO's. Kunnen GGO's dus deel uitmaken van de duurzame landbouweconomie? Maak je klaar om meer te leren over de wetenschap achter GGO's en hun potentieel om onze voedselsystemen ten goede te transformeren!
Wat zijn genetisch gemodificeerde organismen?
Een genetisch gemodificeerd organisme, in de volksmond bekend onder zijn korte vorm GMO, is een zaad, plant, dier of microbe met gemodificeerd DNA met behulp van genetische manipulatiemethoden. Mensen hebben altijd geprobeerd verschillende kweektechnieken te gebruiken om organismen te veranderen. Verschillende organismen zoals vee, maïs en zelfs de beste vriend van de mens, de hond, zijn generaties lang selectief gefokt om specifieke eigenschappen te hebben die mensen willen.
De afgelopen decennia hebben de ontwikkeling en de moderne vooruitgang in de biotechnologie deskundigen in staat gesteld het DNA van dieren, gewassen en micro-organismen te modificeren. Kruisen en selectief fokken zijn conventionele methoden om dieren en micro-organismen te modificeren; deze methoden kunnen behoorlijk wat tijd in beslag nemen. Verder geven deze methoden niet altijd de gewenste resultaten, zoals gemengde resultaten en ongewenste eigenschappen die verschijnen met de gewenste eigenschappen.
Vooruitgang in de biotechnologie heeft wetenschappers in staat gesteld problemen veroorzaakt door conventionele methoden te vermijden en de genetische samenstelling van een plant of dier te verbeteren zonder dat er ongewenste eigenschappen mee gepaard gaan.
Genetisch gemodificeerde organismen winnen aan populariteit in de 21e eeuw . GGO-gewassen beginnen andere, natuurlijke gewassen te vervangen. Tegenwoordig is het grootste deel van het voedsel in de wereld afkomstig van genetisch gemodificeerde gewassen. GGO-sojabonen vormen bijna 94 procent van alle wereldwijd geteelde sojabonen. GGO-katoen was goed voor 94 procent van alle geteelde katoen en GGO-maïs voor 92 procent van alle geteelde maïs in 2018. Zijn genetisch gemodificeerde organismen wat de landbouw vandaag de dag nodig heeft?
Is GMO nodig in een duurzame landbouweconomie?
Volgens schattingen zal de wereldbevolking in 2050 waarschijnlijk 9 miljard bereiken . Landen verliezen echter hun landbouwgrond om voedsel te produceren voor hun groeiende bevolking. Deze situatie zal door klimaatverandering verergeren. China heeft ongeveer 20 procent van de wereldbevolking, maar slechts 7 procent van de landbouwgrond. Toekomstige inspanningen om de wereld te kleden, te voeden en van energie te voorzien, kunnen daarom worden opgelost door middel van diverse innovatieve technologieën in de landbouwproductie, die onder andere voldoen aan duurzaamheidscriteria.
De enige technologie die steeds meer momentum krijgt, zijn gewassen met genetisch gemodificeerde organismen (GMO). De vraag is nu: kan dit de toekomstige problemen met de voedselvoorziening duurzaam oplossen?
Om planten te laten wennen aan de toenemende gevolgen van klimaatverandering, moeten ze belangrijke eigenschappen bezitten zoals tolerantie voor droogte, wateroverlast, zout en hitte, resistentie tegen ziekten en plagen, efficiënt gebruik van water en stikstof, tolerantie voor kou en vorst, en een vroege groeikracht. Zoals eerder vermeld, stellen GGO-technieken wetenschappers in staat om toegang te krijgen tot een grotere en diverse genenpool voor het produceren van verschillende planten met de gewenste eigenschappen. Zo kan bijvoorbeeld rijst die bestand is tegen onderdompeling – met het SUB 1A-gen – goede opbrengsten leveren, zelfs wanneer deze onder water staat. Deze omstandigheden zouden andere rijstsoorten beschadigen.
Genetisch gemodificeerde organismen (GMO's) bieden de mogelijkheid om plantenrassen te ontwikkelen die zich efficiënt kunnen aanpassen aan landbouwmethoden, zoals gereduceerde of geen grondbewerking, waardoor planten beter kunnen groeien in waterarme omgevingen. Zo beslaan GMO Roundup Ready-sojabonen, die resistent zijn tegen herbiciden, bijna 95 procent van het areaal waar in de Verenigde Staten en Argentinië geen grondbewerking plaatsvindt. Gereduceerde of geen grondbewerking is een belangrijk onderdeel van biologische of duurzame landbouw.
Genetisch gemodificeerde gewassen, ontworpen voor verbeterde resistentie tegen plagen, ziekteresistentie en een beter stikstofbindend vermogen, zouden de behoefte aan kunstmest en bestrijdingsmiddelen kunnen verminderen. Dit zou leiden tot een duurzamere aanpak. Volgens een analyse heeft de toepassing van GGO-technologie de gewasopbrengsten met 22 procent en de winst van boeren met 68 procent verhoogd. Het gebruik van kunstmest en bestrijdingsmiddelen is met 37 procent gedaald.
Tijd om biologische of duurzame landbouw opnieuw te definiëren?
Duurzame en biologische landbouw associeert zich met de afwezigheid van kunstmest en pesticiden en een hoge voedingswaarde. Er wordt voornamelijk gebruik gemaakt van landbouwmethoden die eeuwen geleden werden gebruikt, zoals vruchtwisseling, groenbemesters en gecomposteerde dierlijke mest. Het richt zich op de gezondheid van mens, dier, plant, milieu, water, bodem en lucht. Zijn GGO-gewassen duurzaam of biologisch genoeg?
Duurzame landbouw verbiedt over het algemeen het gebruik van verbindingen die door chemische synthese worden geproduceerd. In sommige gevallen zijn echter weinig chemische verbindingen toegestaan, zoals kalkzwavel, boorzuur, natriumpercarbonaat, enz. Verschillende nieuwe plantenveredelingstechnieken (NPBT's) laten veelbelovende duurzame en biologische landbouwresultaten zien. NPBT's worden door sommige deskundigen bepleit als niet-GM. Als dit wordt geaccepteerd als een duurzame landbouwtechniek, kunnen genetische transformatietechnieken ook fungeren als een potentiële techniek voor de productie van biologische gewassen.
Volgens biologisch boer Norman Borlaug vereist duurzame en biologische landbouw meer land dan genetisch gemodificeerde gewassen en kan het slechts 4 miljard mensen voeden. Uit onderzoek blijkt dat weinig biologische producten per product meer broeikasgassen uitstoten dan hun niet-biologische equivalenten. Biologische en duurzame landbouw zal ook meer dieren nodig hebben om aan de mestbehoefte te voldoen, maar een toename van de dierenpopulatie zal leiden tot verlies aan biodiversiteit en een toename van de broeikasgasuitstoot.
Kunnen GGO-gewassen de ecologische voetafdruk helpen verkleinen zonder de biodiversiteit aan te tasten? Volgens een analyse zou de teelt van GGO-gewassen in duurzame systemen dit probleem kunnen oplossen, omdat het in overeenstemming zal zijn met de principes ervan: het vergroten van de duurzaamheid en het verkleinen van de ecologische voetafdruk. Genetisch gemodificeerde organismen kunnen dus een essentieel onderdeel zijn van de duurzame landbouweconomie.
0 reacties